vrijdag 28 november 2014

Berkenfair, wintereditie

Morgen, zaterdag 29 november is er weer de wintereditie van de Berkenfair. Een oergezellige lokale buurtmarkt waar kleine bedrijven en hobbyisten zich weer presenteren. Zoals elke editie zal het ook deze keer weer met name om gezelligheid gaan, hoewel het natuurlijk ook mogelijk is om leuke spulletjes te kopen. Natuurlijk zullen er in deze tijd van het jaar ook kerst-gerelateerde 'goodies' te vinden zijn.



Op onze kraam kunt u zoals altijd weer volop boeken en oude foto's van oud-Baarn vinden. Onze vrijwilligers staan weer klaar om uw vragen te beantwoorden en om mooi beeldmateriaal met u te delen. Heeft u nog oude foto's van Baarn of van oude Barinezen? Neem ze mee! We hebben een scanner klaar staan om ze te scannen. Uiteraard neemt u de originele foto's gewoon weer mee naar huis. Ook als u vrijwilliger bij ons wilt worden is het morgen de kans om meer informatie over Stichting Groenegraf.nl in te winnen en u aan te melden.

Kom dus gezellig langs en neem de hele familie mee. Het wordt prachtig weer, zo is beloofd.

Tot morgen!!

Eric van der Ent

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op  Facebook en Twitter

woensdag 26 november 2014

De eerste brandweervrouw van Baarn

Guke van 't Ent
Een zonnige dag in de mooi aangelegde achtertuin van Guke van ’t Ent. Heel rustig raken we aan de praat, met een kop thee en koekjes. Guke vindt al die aandacht voor haar persoon maar zozo. Ik vertel waarom ik juist háár wil interviewen.

Brandweervrouw
Ze was het onderwijs helemaal zát en ging voor een administratieve functie bij de brandweer werken. Al snel bleek dat er ook een uitrukfunctie aan de nieuwe job gekoppeld was. Ze startte haar brandwachtopleiding met een groepje jonge nieuwelingen. Het echte brandweergevoel was ook direct heel sterk: sámen, saamhorigheid en er voor elkaar zijn. Ze zat er meteen volop in en ging mee op de tweede wagen. Gewéldig vond ze dat!

Het type mannen-vrouw
‘Het is een feit. Je moet een bepaald type vrouw zijn om de manier waarop mannen recht voor hun raap zijn, te kunnen waarderen. Ik vind die mentaliteit prettig en makkelijk om mee te werken. Sommigen van de mannen probeerden me natuurlijk uit op kracht en incasseringsvermogen. “Geen vrouwen bij de brandweer, anders neem ik ontslag.” Of (over het aantrekken van de motorkettingzaag): “Dat lukt jou niet!” Ik ging in mijn eigen tijd oefenen bij een vriend om dat starten van zo’n zaag onder de knie te krijgen. Ik liet me toch niet kennen! Je moet het als een compliment ervaren dat ze je de eerste avond helemaal nat spuiten. Zie het als een symbolische “doop” ter acceptatie. Het was de opening voor de komst van meer vrouwen.’

Een heftige inzet
‘’s Nachts moesten we uitrukken naar een huis op de Johannes Vermeerlaan. Veel rookontwikkeling en geen zichtbare brand. Met perslucht op gingen we naar binnen en vonden daar een vrouw. Ze was verbrand door haar elektrische deken. Direct begonnen we met reanimatie, maar het mocht niet baten. De geur van die verschroeide deken bleef onbewust bij me hangen. Een week later hadden we een kaderetentje en daar was een open haard. Ik rook die geur ineens weer en páts, bóém, áf, klaar! Gruwelijk was dat…’



Blijvend betrokken
‘Ik heb het nog geprobeerd, maar ik kreeg acuut hyperventilatie bij een persluchtoefening. Voor mij was het klaar. Ik wilde niet een tweede keer mezelf moedwillig blootstellen. Na deze gebeurtenis wordt meer gedaan aan opvang van brandweermensen na een uitruk.
Eigenlijk was het gewoon pech dat me zoiets na vier en halve maand moest gebeuren. Ik was pas één keer eerder uitgerukt, voor wegdekreiniging. Daar vroeg ik me bijvoorbeeld af waarom we glas ín de berm vegen en niet eróp? Procedures vind ik interessant en mijn nieuwsgierigheid is een belangrijke factor geweest tijdens mijn brandweertijd. Het administratieve werk bleef doorgaan tot 1996. Ik keek mee met oefeningen en organiseerde dat jaar de kolderavond.’

De voldoening komt negen jaar later
Negen jaar later was Guke terug op haar oude stekkie: de administratie van de brandweer. Intussen was er veel veranderd. Guke: ‘Maar toch is de basis er nog, alsof je nóóit bent weggeweest. Misschien is het een risico om terug te keren, heb ik even gedacht. Maar niets blijkt minder waar. Ik haal voldoening uit het belang van mijn werk. Dat de administratie klopt voor het hele personeel, voor de beroepsmedewerkers en stiekem met een heel klein beetje “voorrang” voor de vele vrijwilligers.



Gukes statements
Op mijn vraag of ze het brandweergevoel kan beschrijven is ze kort en bondig. Ze vat het samen in een paar statements waar je niet omheen kunt:

  • Bij de brandweer is altijd gewaardeerd wat je deed en doet!
  • Er werken allemaal heel verschillende mensen, het is karakteristiek.
  • Als je erbij hoort, nemen ze je gewoon zoals je bent.
  • Bij de brandweer kun je jezelf zijn, je bent goed genoeg.
  • Je hoeft geen vrienden van elkaar te zijn, je staat sámen voor één ding!
Tastbaar
Aan het eind van het interview staat ze op en loopt naar een beeldje. Het stelt twee mensen voor die vreugde uitstralen en met de armen gespreid in een soort dans elkaar bijna omarmen. Dit symboliseert de samenwerking die Guke bij de brandweer zo boeit en is, met een bijpassend gedicht, haar tastbare herinnering aan haar afscheid als eerste brandweervrouw.



Het boek over de Brandweer van Baarn "Waarom Redden" is te koop voor een klein prijsje (€ 8,00). Kijk in onze webwinkel
Het Boek "Waarom Redden"








Geplaatst door L.J.A.Bakker oud korpslid van Brandweer Baarn

http://www.grijsvuur.nl

http://knipselsuitkranten.nl
http://ljabakker.magix.net/website#Startpagina

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter

 
 




maandag 24 november 2014

Bakkerij Nijenhuis

Gerrit Jan Nijenhuis werd geboren op 24 juli 1907 in Winterswijk. Hij was de oudste zoon van Jan Willem  Nijenhuis en Gesiena Berendina ten Dolle.
Zijn vader was arbeider in een textielfabriek in Winterswijk en overleed op 76-jarige leeftijd. De moeder van Gerrit was huisvrouw en werd slechts 32 jaar oud.

Gerrit ging na de lagere school naar de ULO. Na het behalen van zijn diploma ging hij in de leer bij een bakker om het bakkersvak onder de knie te krijgen. In de avonduren volgde hij de Handelsschool om zo zijn middenstandsdiploma te behalen. Zijn doel was om ooit een eigen bakkerij te kunnen beginnen.
Na een aantal jaren in Winterswijk gewerkt te hebben sloeg hij in 1928 zijn vleugels uit en vertrok naar Enschede waar hij ging werken bij bakkerij de Banck.



Gerrit Nijenhuis (links) bij bakker de Banck in Enschede


In die tijd was het nog gebruikelijk dat de bakker het brood aan huis bezorgde. Ook Gerrit had zijn vaste broodwijk. Zo kwam het dat hij dagelijks bij de familie Lenderink aan de deur kwam en zag hij de 16-jarige Berendina Johanna (Dien), met vlechtjes in het haar, touwtje springen. Na verloop van tijd sprong de vonk over en verloofden zij zich.

Dien werd in Enschede geboren op 29 december 1911 als jongste dochter van Berend Lenderink en Johanna ten Bloemendal. Zij ging na de lagere school, op 13-jarige leeftijd, werken in de huishouding. In die tijd noemde je dat een "dienstje". Na een aantal jaren in betrekking geweest te zijn ging Dien in een confectieatelier werken.



Dien en Gerrit omstreeks 1932
Trouwfoto 22-11-1934



























Toen in 1934 de mogelijkheid werd geboden om de bakkerij van C.J. van den Broek in Baarn over te nemen, trok Gerrit de stoute schoenen aan en verhuisde samen met Dien naar Baarn.
Ze namen hun intrek in het pand Oosterstraat 6, hoek Balistraat. Omstreeks de jaren 50 werd dit pand omgenummerd naar Oosterstraat 30. Het pand bestond uit een woonhuis, winkel en een bakkerij met schuur. De oven bestond uit twee delen. In het onderste gedeelte werden takkenbossen verbrand waardoor het bovenste deel heet werd zodat daar het brood in gebakken kon worden.
Gerrit nam het bakken en de bezorging voor zijn rekening en Dien stond in de winkel waardoor ze een goed contact kreeg met de buurt. De bezorging strekte zich toen over heel Baarn uit.


Dien in de winkel

Gerrit en Dien bij de winkel in 1935


Tussen 1937 en 1943 werden er vier kinderen in het gezin geboren. Ineke in 1937, Hannie in 1939, Frances in 1941 en Jan in 1943.
Na de oorlog vond er modernisering plaats in de bakkerij. Er kwam een deegmengmachine en een oliestookinstallatie om de oven te verhitten.  In de jaren 50 werd de bezorging veranderd.
Baarn werd in wijken verdeeld en iedere bakker kreeg een wijk toebedeeld die zoveel mogelijk in de omgeving van zijn bakkerij lag.


Het gezin Nijenhuis in 1955

Dien, Ineke en Hannie Nijenhuis


 In mei 1968 moest Gerrit wegens gezondheidsklachten stoppen met werken. Er werd een regeling getroffen met bakker Wegerif uit de Hoofdstraat. Wegerif bakte het brood dat nodig was voor de klanten van Nijenhuis en Dien verkocht dit in hun winkel, maar ging ook de wijk in. In januari 1970 werd de winkel definitief gesloten. Gerrit overleed op 14 juni 1972 op 64-jarige leeftijd. Dien werkte nog een aantal jaren in de broodhoek van slagerij Matthijssen. Zij overleed op 7 maart 1999 op 87-jarige leeftijd. Beiden werden begraven op de Nieuwe algemene begraafplaats aan de Wijkamplaan.


Dien verhuisde in 1973 naar de Doormanlaan


 Met dank aan Ineke Roskamp-Nijenhuis.











Karla Roskamp



zaterdag 22 november 2014

Boek over Baarnse politieman in oorlogstijd genomineerd!

Deze zomer verscheen een prachtig boek van de hand van Elly Dragt over haar vader. Ik schreef er in augustus al over (klik hier). In het boek beschrijft Elly het aangrijpende verhaal over haar vader, Chris Dragt, die als (hoofd)inspecteur in Baarn moest manoeuvreren tussen de Duitse bezetter en zijn geweten. Zijn geweten won het, en dat ging ten koste van zijn vrijheid. Hij werd opgesloten in kamp Vught. Toen hij vrijkwam dook hij onder.



Het boek is prachtig geschreven en boordevol beschrijvingen van gebeurtenissen die in Baarn tijdens de oorlog hebben plaatsgegrepen.




Ik heb het boek in één ruk uitgelezen. Ik hoef u dus niet uit te leggen dat elke Baarnaar dit boek gelezen moet hebben. Dat ik niet de enige ben die deze mening is toegedaan blijkt wel uit het feit dat het boek genomineerd is voor de selfpublishing-prijs Brave New Boek van het jaar 2014. Samen met nog twee genomineerden maakt Elly Dragt kans op een marketingtegoed van tenminste € 13.000,-.




De genomineerden (in alfabetische volgorde) zijn:

Elly Dragt, Politieman in Oorlogstijd

Hugo Verkley, Straatgeheimen

Wilma Wuite, Geschopt


Deze boeken zijn geselecteerd uit een longlist van 25 boeken. Er is maar één winnaar, nummer twee en drie worden niet bekend gemaakt. Natuurlijk hoop ik dat Elly Dragt de prijs wint, maar misschien is mijn mening wel een beetje gekleurd... Een vakjury zal de winnaar uitkiezen.
De uitslag is 26 november a.s.

Elly succes!


Wilt u het boek bestellen? Dat kan.
Politieman in Oorlogstijd kost € 17,50.
U kunt het bestellen door ons een mailtje te sturen: groenegraf.baarn@gmail.com
Wij bezorgen het boek gratis in Baarn.
Buiten Baarn komen er (normale) verzendkosten bij.

Eric van der Ent

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op  Facebook en Twitter

donderdag 20 november 2014

Geldmaken in juni 1919

een geslagen Nederlandse munt uit 1919
Geld speelde ook in Baarn in 1919 een groote rol. De vervaardiging ervan gebeurde toen door de Rijks Munt te Utrecht. We mochten hierbinnen een kijkje nemen bij het vervaardigen van o.a. een munt van 25 cent.

De muntslag is van zeer ouden datum. Reeds in de 7e eeuw hebben Frankische vorsten zoowel in het oude “Trech” (!ater Utrecht), als in het toen­malige machtige Dorestad (Wijk-bij-Duur­sted) munt doen vervaardigen. Later, onder Pepijn en Karel den Groote kwamen de vorstennamen op de munt voor; daarna (10de eeuw) kregen de bisschoppen van Utrecht van den Keizer het muntrecht en tusschen de 14e en de 16e eeuw heeft de stad zelf munten doen slaan, welke aan­munting een einde nam, toen de nieuwe regeering eigen munten liet vervaardigen. 8 Augustus 1799 werd door het Vertégen­woordigend Lichaam het besluit genomen, dat er slechts één nationale Munt zou zijn; dat besluit kwam onder Koning Lodewijk Napoleon (1806) tot uitvoering; bepaald werd, dat de "Munt" te Amsterdam zou komen; provisioneel bleef ze te Utrecht; dat provisioneel karakter is bestendigd; midden 19de eeuw had belangrijke uit­breiding plaats van de gebouwen en in 1911 werd een nieuw Rijks-Muntgebouw gesticht. Aanvankelijk was de muntfabrikatie een aaneenschakeling van primitieve mecha­nische werkzaamheden, waarbij metaalschaar en hamer vooral dienst deden na de smelting en het stollen tot reepen; het middeleeuwsche muntslaan is in den loop der tijden tot een machinaal bedrijf gemaakt zoals u hierna kunt zien hoe dat in zijn werk ging


Het ruwe materiaal in de kluis met een waarde van miljoenen. Rechts de zilverenbaren welke werden gesmolten en vermengd met koper, om het juiste gehalte van het Nederlandsche geld te verkrijgen.


De vervaardiging van het Nederlandsche geld door het smelten van zilver in de kroezen (zoals de 2 vuurvaste steenen tonnetjes, die in het smelthuis op den oven staan). De smelter roert het reeds in vloeibaren toestand verkeerend metaal om.


Het gieten van het gelegeerde zilver in "zilvertinnen". Men giet het zilver zooals men ziet in vormen. 1 staaf werd er even uit gehaald, om de zilveren staven te toonen.


Het automatisch wegen van de muntplaatjes. Men ziet 6 halfronde kokers, waarin de plaatjes zich bevinden. Automatisch rollen ze nu plaatje voor plaatje in de machine, wordt gewogen en verdwijnt tenslotte in verschillende vakken als goed, te zwaar of te licht


De muntplaatjes worden gestempeld. Dit is de hoofdbewerking, want daardoor worden de plaatjes officieel geld. Het stempelen geschied automatisch, de werkman vult aanhoudend de toevoer met plaatjes. De stempel van deze machine oefent een druk uit van ongeveer 20 ton (20.000 kg) per slag uit.


Leen Bakker
Geplaatst door L.J.A.Bakker

http://knipselsuitkranten.nl

http://www.grijsvuur.nl

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter